در ايران پيش از اسلام نيز ريشه هاي ساخت مناره به چشم مي خورد. پيش از اسلام، منار (ميل) عنصر نمادين براي راه جويان بيابانها بود که در حيطه حکومت ساساني، نوعي آتشگاه نيز محسوب مي شد و مسئوليت نگهداري آتش آن بر عهده  موبدان گذاشته شده بود. هدف از ساخت مناره ها در آن زمان، عبادت و راهنمايي مسافران بود و پس از اسلام در کنار مساجد، عنصري نمادين گشت براي هدايت ديده و دل به سوي مکان مقدس مسجد.

به طور کلي، مؤذن از همان آغاز اسلام جايگاه مخصوص داشته است. هم چنان که بلال در زمان پيامبر اکرم بر بلندترين بام هاي منازل و يا بر روي استوانه اي مي رفت و اذان مي گفت. اذان گفتن از بام خانه پيغمبر تا مناره هاي رفيع قرون بعد، مسيري طولاني را پيمود. 

قديمي ترين مناره ها در ايران از همان قرون اوليه اسلام، در آناتولي از قرن پنجم هجري و در هندوستان از قرن هفتم هجري به بعد ساخته شدند. علي الظاهر، زينت دادن، منقوش کردن و رنگين کردن مناره ها از نيمه قرن سوم هجري به بعد مرسوم شد و آيات و احاديث نبوي در قالب تزيينات آجرکاري، گچ بري و کاشیهای رنگی بر مناره ها نقش بستند.

مسجد جامع ورامين:

اين مسجد داراي دو مناره است که روي پايه هاي طرفين استوار شده است. 
 

مسجدالنبي يکي از مهمترين آثار اسلامي به جاي مانده از زمان پيامبر(ص) است که پس از هجرت پيامبر به شهر مدينه به دست مبارک ايشان و با همکاري مهاجرين و انصار پس از مسجد قبا در آن شهر ساخته شد.

در اهميت اين مسجد همين بس که پيامبر(ص) ثواب خواندن يک رکعت نماز در آن را معادل ثواب هزار رکعت نماز در جايي به جز آن دانسته مگر در مسجدالحرام. از اين رو تمام مسلماناني که از سراسر جهان براي زيارت مرقد مطهر پيامبر اکرم (ص) و ائمه بقيع(ع) به مدينه مي‌آيند، تلاش مي‌کنند تا هر پنج وعده نمازهاي واجب خود را در مسجدالنبي به جاي آورند.

همه روزه انبوه مردم از مليت‌هاي مختلف براي اقامه نماز عازم مسجد النبي مي‌شوند.

مسجدالنبي(ص) در طول تاريخ مانند ديگر آثار اسلامي شاهد توسعه و تغييرات بوده که در ‪ ۲۲‬سال پيش در سال ‪ ۱۴۰۵‬هجري قمري بزرگترين توسعه و تغييرات را شاهد بوده است.

مساحت اوليه مسجد در زماني که به دست پيامبر و يارانش بنا شد، طبق اسناد و مدارک تاريخي يک هزار و ‪ ۲۱‬متر بود اما اکنون پس از بارها توسعه به ‪ ۴۰۰‬هزار و ‪ ۵۰۰‬متر مربع يعني معادل مساحت تمام شهر مدينه در زمان پيامبر رسيده است.

توسعه سال ‪ ۱۴۰۵‬هجري قمري شامل نور تهويه ، راههاي ورودي و پارکينگ هاي مجهز و سرويسهاي بهداشتي در سطح زيرين اطراف مسجد بود و اطراف مسجد تسطيح و با سنگهاي زيبا فرش شده است.

مشهورترين آثار و اماکن مدينه که تا امروز باقي مانده و مورد بازديد زايران قرار مي‌گيرد شامل مرقد مطهر رسول اکرم (ص) ، منبر پيامبر ، محراب پيامبر، محل اصحاب صفه ( سلمان، ابوذر، بلال، عمار، مقداد و حذيفه بن يمان) ، قبرستان بقيع، مسجد قبا، مسجد فتح، مسجد سلمان فارسي، مسجد علي‌ابن ابيطالب (ع) ، مسجد حضرت فاطمه (س)، مسجد ابوبکر، مسجد عمر، مسجد ذوالقبلتين ، مسجد غمامه و مشربه ام ابراهيم است.